آه ای قلب محزون من!

آه ای قلب محزون من!
دیدی چگونه سودا رنگ ِ شعر گرفت
دیدی که جغرافیای فاصله را چگونه با نوازش ِ نگاهی می شود طی کرد و نادیده گرفت
دیدی که رنج های کهنه را با ترنمی می شود یکباره فراموش کرد
دیدی که آزادی ، لحظه ی ناب ِ سرسپردن است
دیدی که عشق یک اتفاق نیست
یک قرار ِ قبلی ست
مثل یک تفاهم ازلی
از ازل بوده و تا ابد ادامه خواهد داشت